| تبليغات | X |
|
سهند
علمی
|
مشكل گشا جهان مولكونـــــــــده زر مشكل گشادي نه مطلب ايسته سن اُوندا روا دي گــــداني گــــر قليب عا لمــــــه سلطان اگـــــر بي زر اُولا سلطان گــــدادي منيم تك گــر اُولا هر كس كي موفلوس كلامــــي كذب دي قــولي خطا دي زر اُ ولمـا سا يا شا ديغيـــــن حيات دا ارزشين يوخ سوزلـرين ده هاوادي زر گتيــــــــرر اقتــــداري قــــدرتـــــي اُولما سا گر باش لشكر دن جـدادي زرسيـز اُ ولسان يا رو يولداش آتاللار آدين چكسن دييــر بيـــزدن جــدا دي اُولسا زرين پارلاخ گــــورسر حيا تين كا سب اُ ولسا ن هامــي ديير فنا دي الينـــــده وار سنين گــــــر دولت و زر حما يت ايلـــــه سن خلقـــــي روا دي مقا مــــه چا تماغا بخشش گــــرك دي نه قدر وار اُ ولسا دا مـولكــه بلا دي باغيش لا ر اُول كسه الله بــــو واري كــــــي او مسكين لريلـــن هم نوا دي ال آچيخليـــخ ايستــر اُولا سان سلطان باغيشلاسان سلطان اُ ولما خ روا دي اگر دوتماز سا سلطان خلــــق الينـــدن جوانمـــــــرد ليخ اُو يولـدا بيل فنا دي دولتلــــي نين مال مولكونه با خـــاركن هامـــــي دييــر جنت كيمــــي ماوا دي سس گــــر سالا دولتلينيــــــن قا پيسي قا چار گونشو گورسون كي نه صدا دي جپ باخـا نماز كيمسه سلطان مولكونه كـــــوش دا كچسه اُوردا سالار قا نا دي نعمت الـــــده قــدرينـــي بيل اي انسا ن كفـــر ايلــه سن دولت الــــدن جدا د ي باخ ا للهــــا د وت فقيــــرين الينــــد ن فقير آهــــــي سنين اوجون بير دعا دي انسان اوغلـــو حدي جه ترپش چاليش هر كسين وار اوز شانسي اوز مـرا دي هچ كيمسه يه بـــــويون ايمــز جها ندا فيروز دييـــــــــر الـــدن دوتان خدا دي بهمن آيي 1390 [ پنجشنبه ششم بهمن 1390 ] [ 14:34 ] [ فیروز ]
[ ]
ارسطو گفته است : سعادت ، سه گونه است . يا در جان است ، و آن دانش است و پاكدامنى و دليرى . و يا در تن است و آن تندرستى است و زيبايى و نيرومندى و يا از اين دو بيرون است ، چون مال و جاه و نسب [ دوشنبه سوم بهمن 1390 ] [ 17:40 ] [ فیروز ]
[ ]
انسا نليق نيه اي گل مني اُوز بولبولومه زار اِله دين شاختاني باغه سالاركن گولوسن خار اِله دين قفس ايچره سالاسان بولبولو اُتمز اُخوماز نيه اُو گـــولو گلستا ني اُونا خا ر اِلــــه دين هركس انسان اُولالي خلقين اَليندَن دوتاجاخ انصاف ايله نيه بو خلقــي بِويله زار اِله دين گــذر عمـره باخيب خلقين حالين يازما ليخ منـي دوستاق اِيلَييب منزيليمي دار اِله دين دردلري دردآشنا لردن دويوب بيلماخ گرك آختاريب اُونلاري تا پماغه يـــولو دار اِله دين آفرين اولسون سنه درك اِيلييرسن ملتي يازاراخ قا نـوني سن آ سا يشي جـار اله دين پرچم ايــــراني گتدين احتزازه هر زمان قهرمانليخ حركاتن لاگوزل ايراني بيداراله دين اقتداري بسله ير كن جان وماليندن كچيب جاه و جلالين گوستريب دشمني بيمار اله دين وحدته معنا وريب اَل اَله وردين هرزمان دشمنان ملتي گـــوزدن ساليب خار اله دين علمه حاكم اُولالي وردين شرف سن وطنه اوجالديب ايران آدين بيـــر مكتب الدار اله دين علم اگر چين ده اولا يا كهكشان لاردا قالا اونا اَل چاتماغا سن هر كسي اخبار اله د ين ملت ايران آلار پيــــر مغان دستورينــــي ملت ايرانـــي بو امــــــرده معمار الـــــه دين نسليدن نسله كچيب هر يازي بيدار اِليير اويا د يب هر يازا نــــي سنده قلمكار اِله دين صحنه ده ملت اولان حس الَيير ياخشي پيسي دشمنه قارشي اولان حسي ده قداراله دين پيــــرو قران ودين دستور پيغمبر بيزه گستريب خال لبين گـــــوزلري بيمار الــه دين حامي ملت اولاخ تا ئوزلري گولسون گرك ملتي گول دور ماغا جيب لــري پر بار اله دين آختاريب عاليم لري احوالاتي يازماغ اوچون ها مي عاليملـری سن فيروزونان يار اله دين دي آيي 1390 [ سه شنبه بیست و هفتم دی 1390 ] [ 11:33 ] [ فیروز ]
[ ]
شهدا ي كربلا نَدَن اي بلالـــــي صحرا سَنه كـــــربلا دييلّر توپراقين قويوب گوز اوسته سرمه شفا دييلّر يوخــــدو زينبين الهي كــــربلاده بير پناهي بــو بلالـــــي آشيا نه دشت نينــــوا دييلّــر آخري فراتين اُوردا قسمت اُولمادي حسين باشي بــو بلالي روده نهر القمـــه دييلّـــر علي اصغرين آتا سي درد مند لـــر پناهي جمـــع آرزو چكنلــــــر سبب شفا دييلّــــر قويسا لار بواشقيالرگتيرر سويي ابالفضل هامي خرداجا اوشاقلار باخديلار يولا دييلِر دولدوروبدوغملي مشگين گتيره خيامه الله قولارين قلم اِديبدي قـــوم بــي حيا دييلّر خردا قيزلارين خيام داگوزلري قاليبدي يولدا بـــو قشون بي حيا يه اشق الاشقيا دييلّـــر هامي يار و انصارين لا دشت كربلايه گلدين باخيـــــرام اُو كاروانه لشگر خــــــدا دييلّر اُوخلانيب علي اصغر قــــــوم اشقيا الينده ايلـــــد ين نماز اقامه ظهر عاشورا دييلّـــر نــورديده فا طمه سبط اصغــــــر پيامبر دين يولوندا كچــدي جاندان حجت خدا دييلّر بدنينده تيـــر و پيكان ا يلَييبدي پاره پاره باش بدندن آ يرليبدي اُولوبــــدور جـــدا دييلّر اُوخلاندي يار و انصار تالاندي خيمه گاه لار وِرمه دي اُو غملي لشكر اونا بير صدا دييلّر بو بلالي چولده زينب تاپمادي بو درده چاره با با سيزقالان اوشارقلاراولدو اسرا دييلّر وِرديلر ها مي بوچولده با شلاري ره خداده شهــداي كــــربلايه كشتي هــدا دييلّـــر ظهر عاشورا يتيردي شهدا قاليبدي چولده بد نيــن قا ليبدي يرده با شدان جــدا دييلّر هل من ناصرسَسلَدين جواب وِرَن اولمادي حقـد ن اوزاخ دوشنلر سنه خارجـي دييلّر نَدَن اُو بلالي چولده بويله ياتمسان حسينيم آلتي گوشه لي اُو قبــره آ تا بالا دي دييلّــر فيروز توكور گوز ياشين هم نوا زوّارينلا سَس سَسه وريب بيرليخده حسين حسين دييلّر دي آيي 1390 [ سه شنبه بیست و هفتم دی 1390 ] [ 11:26 ] [ فیروز ]
[ ]
اذان سسي آچيلــدي صبح گلير هر يِِِردَن اذان سسي ياده دوشور صدرده كي بويوك اسلام سسي اِشيدير كن سسي اُولورستون دين پا برجا اوجا ليـــر عرش اعلايه نغمه ي قران سسي قووزانير گلدسته لردن الله اكبر نغمه سي اسلاما يوكسك شعارودينه بير حرمان سسي ايلييب اجرا فــــــرايض گُستريلّـــر وحدتي هرطــرفـدن سس چكير ايمانيله وحدت سسي آلاهين آباد اِوي سسلير ها مي انسا نلاري اوجاليـــر درگاه حقــــه اُوردا انسانلار سسي قلب لـر ذ كر خدادن ساكن و آرام اُولور واقف اُولسان معنا يا دويماخ اُولور الله سسي اي كي آدين دردلــــره درمان شفا ذكرين ذكـر اگر يارب اُولا تا م آلار جا ندان سسي نقطه ي عطف دي بوهركسه واجب اُلوب اِتماغا اجرا اُونوهرگونده بش دير وعده سي اَل گوتورسه درگهَ دنياده مظلوم لار صفي تيتره دَر عرش خدايي اُوندا مظلوم ناله سي دولانير شمس وقمرباشلانير شب هاي قدر يازيليــــر انسا نلارا وِريلَـــن الله وعده سي قل هووالله اُخويوب، اِيليينده سجــــده ني قارشيسيندا ديزچوكورگويده ملك لرجمله سي شكـــــــر اِدير فيروز علي شيعه سي دير دست راستيندا اُولار انشا لله اعمال نامه سي دي ماه 1390 [ شنبه دهم دی 1390 ] [ 11:1 ] [ فیروز ]
[ ]
تمدون رحمت اُ ولسون شهــــرياريــن روحينه يا مان او يـــد وخ تمــــد ونــون فعلينه اُخـــويوب دويور سان هـــر نوشته ني با خيـــر سان سن بــــــو ملتين حا لينه آسا يشيـــــــن اَ لـــــــــدَن آلوب ملتين اُود ووروب دور روح و جان و مالينــه اَ لـــــدَن وِريب جمع ياشايش مفهومين يا شيـــــر هــــــر كس جمعـــده تك تكينه ساليب بيـــــزي درد سره تمــــــــدون رنگـــــي يا خيب بـــــــو مردومين باشينه هركس قاچيب بيـــرگوشده چيـرپي نير اَ ل گــــويـــولار بيــر بيـــر ينين ايشينه تمــدون گله لي هر كس دوشوب اُ يونا ملت آلــــــــوب چـــــول پالازين ديشينه بـــــرنا مه يازيليب ملت اُ جالسين دييه باخ فلگيـــــــــــن روزگـــــاردا ايشينـــه سنت لـــــــــــري اَ ليميــــزدن آلــديلار چكـــه چكــــه بيـــــزي اُ نــــون كامينه كسَخ دنيا ميز دان بيكارليخ كوكـــون شيــــــــرين گلــــــــه بــــو ملتين كامينه قولاخ آس هاواراگـــــور خلقين سَسين آلانـــــــديخ بيــــــــز اُ نون يالان سَسينه تمــــــدون بيــزلـــــره نه گـون آغلادي ياخــــا ميـــــزي ورد يـــــــز اُ نون الينه زرق و برقـي آراميــــــــزدا چوخا لتدي يازدي اُنـــــــــــو پيشــــــرفتين نا مينـــه چشم هم چشمي بــــــو عصرده ياراتدي خلقــــــــي سالـــــدي بير بير ينين جانينه دِ د يخ اُ لار مملكتيميـــــــــز صنعـتــــي گِچَروخ بيـــــــــــز پيشرفته لـــــر صفينه منتظيـــريخ تا كي گــوراخ بهره سين بَتَـــــــر ساليب ملتـــلـــــــري چنــــــگينه باش وِ ريري گيزلين توكنمز درد لـــــر هِچ يازيلميــــــر بــــونلار اُنــــــون نامينه هر نه دردي اُو لسا ضعيف لــــرين دي اَلسيز آيا خسيـــزلار يا نيـر اُنون نارينه قا چاخ يولار دوتولـــوب باغلانيب دي ايپ چكيـليب جامعــــــــه نيــن دوروينـه چيخيب قاچماخ بـــــوندان ممكن اُلاماز ريشه ساليب انسالاريــــــــن جانينــــــه اَلبيــــر اُلاخ ها مــــي هــد ف َ چا تاخ شاهيــــــــــــد آُلاخ پيشرفتين اوزرينـــــه آتيب قاچيب اِ لــــدَن او زاخ دورما ياخ صاحيـــب اُ لاخ محبتيــــــــــــن نا مينــــه اوجا لاخ يوكسَلَك عـــرش علايــــــــه يِتيــرخ بيــــز يــوخسوولاريـــــــن دادينه اُ خو بو سوزلـــــــري فيروزدان اِشيت يِتسين الله هامـــــــــي ميـــــــــزين دادينه آذرماه 1390 [ شنبه دهم دی 1390 ] [ 10:59 ] [ فیروز ]
[ ]
آذر بايجانيم دشمن اَر دريا اُولا بيـــــر غملــــــي توفان ايسترم آذر با يجــــا نمـــــا با غ و گلستان ايستـــــرم دشمنين گـــــر شير اُو لا ساليخ اَونـــــو بيز قفسه دشمنان ملتي من زار و گــــــريان ايستــــــرم شير تك نعـــــره چكيب ساليخ بو داغ داشه سسي هر كسـي بو اَولكـه ده من شادو خندان ايسترم اَل اَلــــــه ورماخ گـــــرك تا يِتيــراخ بيز هـــــدفه اهدافا چاتماخ اُوچون احساسلي انسان ايسترم دينيميــــز اسلا مــدور قرانـــــه اَل چا تماخ گـــرك دوز يولــو گتماغه بيـــــر محفلي قران ايسترم دشت و صحــــران گل اُولا باغ و باغا تين گلستان من اُو دشت و باغيان بيــر بولّو باران ايسترم علمي كسب ا يلماغا هر يـره باش وور ماخ كرك پيشرفته جا تماغا من شا نلــي ياران ايستـــرم داغ تكيــن اُوغول لاريـــن داغ داغا البت سيخيلار وطنين نا مينه من آيـــدين بيــر عنوان ايسترم نا كس انسا نلار سنـــي ايستــــــر جـــدا ايرانيدن من قانيملا يا زارام وحدت لـي ايران ايسترم ايسته سن اُوجالماغي من باشيم اوسته ساخلارام آذر با يجا نيمي من مهــــــــــد شيــران ايسترم يوكسلـــــه نا مين بــــو دنيا ده اگــــــــر لازم اولا وِر مَغه من جا نيمي يــوز دفعه قربا ن ايسترم ايگيت لــــــر يـــوردوسان وار بابكين نبين سنين اولكه يه جان وِزمَغه مينلر جه من جان ايسترم شهيد لـــر يوردوسان سن با كـــري لـر وِرميسن لطف يــــزدان دي بيزه بير قوي ايمان ايسترم تاج ايران سا يليـر سان باغلييخ اوچ اولكــــه يه اولكه لــــردن كيم گله من سنده مهمان ايسترم دوزلو دريان وار سنين پارلاخ گورن گوزلر اونو باخماغا گــــــر گلسه لـــر اونلاره درمان ايسترم بيـــــــر قديمي اولكه سن تخت سليمان سنده د هــر كسي من گـــــور مَغه غار سهولان ايسترم ارك وار سنده اوجالــــــــــدار آدي وي شان وِرَر افتخاريم، سنده من ستاروباقرلرتكين خان ايسترم آيدين اولسون هر گونون ايلّرجه سن آزاد يا شا من سنين آيدين ليغا ن خــــورشيد تابان ايسترم گُستَريبسن قــــــدرتين اُو نهضت مشروطـــــه ده من سنينله هر زما ن قـــــدرتلي سلطان ايسترم غيرتين قـــــوربا نيام تاريخ يازيبــــد ور غيرتين من بو اُودلار يوردونا غيـــرتلي اُوغلان ايسترم شهريارسوزو«آذرقوشونوغيصررومي اسير اِتميش » شهـريا رلي يـوردوما من شهريا ران ايسترم آنا يوردومسان منيم من سنــــي دردلــــي ايستمم اُلسا اُولكه نـــــــده سنين دردينه درمان ايسترم اُوجا داغ لاريــــــن اُلان عطـــــر ساچر هر طرفه آغ بورونوب وقـــار ورَن قارلي ساوالان ايسترم دشمن ارمينلراولا بطنينده هچ بيرقورخويوخ دشمنــــي يوخ اِتمَغه من سنــــده ميدان ايسترم فرصت تاپافيـــروزيازاروصفين سنين هرگون اشعاريمي يازماخ اُوچون من گوجلو ديوان ايسترم دي ماه 1390 [ شنبه دهم دی 1390 ] [ 10:56 ] [ فیروز ]
[ ]
دنيا مجلس انس دا بيــــر ساقي رقصان دولانير مست اُولان جام ازلدن جمله جانان دولانير خوشا اُوداغلاراكي فرهاداُونا تيشه وروب ملك فـــــرهاده دوشن داغلارا شيرين دولانير طاق ابـــــرولرين ايوان مدايـــن دي وليك ملك كسرايه عجب هـــدهـــــد دوران دولانير ئيل دولانيراُون بيرآيي ذيحجه قربان آپارير شمس وقمرمحوري تك گورنجه دوران دولانيــر تاريخي ورق ووراركن ياراديـــــلار افتخار جوان لارين اراده سي باخ نجه ايران دولانير بحرعشقينده جومورالها مي ليلادان آليـــر عشق اُودونا محكوم اُولان بيچاره مجنون دولانير مُحرِم اُولسان گورونرمروه صفا كوه حرا متبرك اُولالــــي چشمه ي زمـــزم دولانـــير اِليمين غيرتلي اُوغلانلاري رستم ساياغي اُخــــوياركن حريفه حربه نــي ميدان دولانير آب زمزم چشمه ي كوثـــردي وارصاحب اُونا حيـــدر كــــرار علي ، اَلينده قــــران دولانير كربلا واقعه سيندن سورا نا ديم نچه سي با خا لي مختا ر اُونا ديده سي گريان دولانير قهرمان نينوادن فاش اُ ولوبد ور ماجرا عمه زينب دانيشير معاويه بـــــد نام دولانيــر اِتدي لردعوت حسيني امضالي طوماريلن بي وفا دير عهد ينه كوفــه لي گريان دولانير قَوي ايمانيله دين حرماني محفوظ قالاجاخ قوروسا ملت اُونو تا پماغا شيطان دولانيــر شاهد شمع شب افروز يا نماغا پروانه دير عاشق صادق كيمي سر گشته حيران دولانير گجه گوندوز دولانيرفصل لري وصل اِليير باهارا چاتماغ اُوچون قارلي زمستان دولانير آرزوديلك هرنه اولادنيا ني ترك اتماخ گرك باخميركي بوشاه دي گــدا گورنه خرامان دولانير شاه داغيم شانلي سهنديم اقتداريله باخيرسان سنه باغلي اولالي آ ذري باي جان دولانير فيروزون احواليني محفلده هر كس لر ديير گَزَ ره ك دنيا ني اُو شاد و خرامان دولانيـر دي ماه 1390 [ شنبه دهم دی 1390 ] [ 10:51 ] [ فیروز ]
[ ]
آ نا تقــــــدّ وسون معنا ســــــي سان سَن آنا بهشتين بيــــر قــــــا پسي سان سَن آنا حقيقت اُ لـــــوپ دور سَنـــــــدَه خلا صة آ د يــــن اُ لـــوب ا ِل ايچينــدَه حماسه دوزلـــــوخ درسين سَن وِرير سن اُولادَه آ د ين مثا ل اُولــــــوب عـــرش اعلادَه اُلگــــو نــــــو سَن فا طمه دَن آ لير سان هــــــــر نه ا يشه ديقتيـــلُن با خير سان اِل ايچينــــده چير پينان بير اُورة ك سَن تر بيت دَه نكتـــــــه نَـــــدي كتاب سان عا لم خلقــــــت دَه سَن تـــــك سَن آ نا جلـــــــــوه يي دو عا لم قور با نام سانا دامنينــــــدَن رسول گِتــــــــدي معراجَه بَنــــز ييــر سَن پارلاخ اُ لان سراجــــَه ملك لـــــر قارشيندا ديـــز تُوكــور سنين محفل لَــــــــرده واردي حــــرمتين سَنين قـــــــران تعريف اِ يلَد يغــــي جنت ماوا آيا قيـــــن آ لتينــــد ا اُو لــــور جا به جا آيــلار جا حمل اِ ديب چَكيـر سَن زحمت بـــــــو اوزدَن اُو لور سان عامل رحمت اَل گُـــــوتور سَن آلاهيـــــــن در گاهينا محتـــــاج اُولار هامــــــي دعا لا رينـــــا آ نا اُولان اُو لا دينــــــي بــوراخمـــــاز جا نين دان كِچسَه ده اُوشاغيـــن آ تماز دُوست لــــوخ عا لمي گــر اُولونا معنا اُ ونــــــدا بي ريا دوست گُورونَــــــر آنا آ نا هــــــر نَه دِسَه اُوره ك دَن د ِييــر چــون كـــــي اُولاديني اُوره ك دَن سِوير سِوگــــي عا لمينـــــه اُو وِريـــر معنا سحاب رحمت دي آخيــــــــر هـــــر يا نا اِ يلــييَـــر اُ وزونــــو اُ ولا ده فــــــــدا چاغيــر سان سَن اُونـــو ايلَسَن نــــدا فا طميَه لقب اُولــــــــوب اُم ابيـــــها الهـــي دَن گليب شوكت ييَن چـــوخ بها اَليمــدَن يا پشيب منــي اُو جا لتــد ين ايچيمـــــدَن پيسليغــي چخاريب آ تد ين تربيت اِ دَ ركــــن مني اُوجـا لتـــد ين گناهيـــم ااُلسا دا اُو نو عفــــو اِ تــــد ين قو جــــا غيندا لاي لاي دِ د ين سن منه هـر شِيي اُور گتد يـن ايللَــــــر جه منه دوز لـــــوغون بنيادي سَندَن اُو جا لـدي هر كس سُوز لَــرينله قا لخدي اُو جالـدي اُلگــــــو اُولـــــدو هر عملين كــردارين سا يه سا ليب هر اُولكــه يـــه وقا ريــــن ساوالان تـــك سنيـن باشين اُوجا لسيـن شوكتين چُوخا لسين شا نين اوجا لسين كـــــدَر سنه يــول تا پما سين انشاالله و ر يب سنـــــــــه بـــــو عزتــــــــي اُو الله بلبل كيمـــي هــــــر نغمني دييَـــــــر سَن لاي لاي ينــــان اُوشاغــــي دينلَيَـــــر سن حكم اُولـــدو مريمَه يــــــــزدان پاك دان آ نا اُ لـــور سان سَن فرمان خــــــــدادان آ نا ليـــق حقينــي اُوجــــا يتيـــــــردي موسي نـي آتماغــا نيــــلَه گتيــــــردي فر عــونين اِ وينـــــدَة آسيه خا تـــون اجـــرا اِتـــدي حكمـي گُستردي ذا تيـــــن آ نــــا دا محبت اُوجــــــا داغ تكــيـــــن بيل قـدريني سَن آ نا نين ساغ تكيــــــــن صحبت حق يا نينـــدا آ نادان كِشــــدي سوره ي كــــــوثــر ده اُوجــا يـتـيشـــدي كا ئنا ت دا آنا چشمــــه آد لا نـــــــدي اُونــــــو ايستَـمَيَــــن اَبــتَـــــر آدلانـــــدي اسرار اَزلــــده آنا بير گوهـــر پاك دي يازيليب بطـنـيـنَه اَول سينه سي چاك دي زيا رت اِ تـــــمَسَن باغ فـــــــردوسي دا لينــــــــــدا اُولــــما سا آ نا دعـــــــا سي قدرتين وارخدمت اِيله قُوي آنايا احترام دنيا آليـر بهره سيني وجــود ندن لا كلام فيروزام من اُوجا لــــــدارام شوكتيــــن آنا نيـن حــــرمتين قـــــــــدرين قيمتيـــــن آذر ماه 1390 [ جمعه نهم دی 1390 ] [ 16:23 ] [ فیروز ]
[ ]
لطفا به ادامه ی مطلب بروید...
ادامه مطلب [ یکشنبه هشتم اسفند 1389 ] [ 11:23 ] [ فیروز ]
[ ]
آيا مي دانيــــــــــــــــد : # نگراني خطر ديابت در مردان را افزايش مي دهد . # ميوه هاي مغز دار جنين را در معرض آسم قرار مي دهد . # بين فشار خون با تحليل قواي فكر رابطه وجود دارد . # احتمالا بين مصرف زياد پنير و سويا و الزايمر رابطه وجود دارد . ادامه مطلب [ سه شنبه سوم اسفند 1389 ] [ 13:16 ] [ فیروز ]
[ ]
درويشی را ضرورتی پيش آمد، گليمى را از خانه يكى از پاك مردان دزديد. قاضى فرمود تا دستش قطع کنند.صاحب گليم شفاعت کرد که من او را بخشيدم .قاضى گفت : به شفاعت تو حد شرع فرو نگذارم. صاحب گليم گفت : اموال من وقف فقيران است ، هر فقيرى كه از مال وقف به خودش بردارد از مال خودش برداشته ، پس قطع دست او لازم نيست .قاضى از جارى نمودن حد دزدى منصرف شد، ولى دزد را مورد سرزنش قرار داد و به او گفت : آيا جهان بر تو تنگ آمده بود كه فقط از خانه چنين پاك مردى دزدى كنى ؟! دزد گفت : اى حاكم ! مگر نشنيده اى كه گويند: خانه دوستان بروب ولى حلقه در دشمنان مكوب . چون به سختى در بمانى تن به عجز اندر مده دشمنان را پوست بر كن ، دوستان را پوستين [ سه شنبه بیست و ششم بهمن 1389 ] [ 9:46 ] [ فیروز ]
[ ]
مقدمــــــــــــه : اگر آيا ت شريفه ي قران كريم در ارتباط با مقولـــــــه ي حجاب را ارزيابي كنيم متوجه خواهيم شد كه مسيله ي حجاب و پوشش امر جديد و نوظهـوري نيست كه با آمدن دين مبين اسلام تشريع شده باشد بلكه اگر نگوييم اين مسئله ريشه در فطــــرت انسان دارد ، لااقل مي توان ادعا كرد كه همراه با خلقت انسان ، حتي قبل از هبوطش در عالم خاكي مطرح بوده است . گوهــــــــره ي اسلام ... بینندگان عزیز لطفا به ادامه ی مطلب بروید... ادامه مطلب [ شنبه بیست و سوم بهمن 1389 ] [ 11:37 ] [ فیروز ]
[ ]
يکی از پادشاهان مرضی صعب العلاج گرفت که اعادت ذکر آن ناکردنی بود. طايفه حاکمان يونان متفق شدند که مرين درد را دوايی نيست مگر زهره آدمی به چندين صفت موصوف . بفرمود طلب کردن. دهقان پسری يافتند بر آن صورت که حکيمان گفته بودند . پدرش و مادرش را بخواند و به نعمت بيکران خشنود گردانيدند و قاضی فتوا داد که خون يکی از رعيت ريختن سلامت پادشه را روا باشد. جلاد قصد کرد . پسر سر سوی آسمان برآورد و تبسم کرد . پادشاه پرسيدش که در اين حالت چه جای خنديدن است ؟ گفت ناز فرزندان بر پدر و مادران باشد و دعوی پيش قاضی برند و داد از پادشه خواهند ! اکنون پدر و مادر به علت مال دنيا مرا به خون در سپرده اند و قاضی به کشتن فتوا داده و سلطان مصالح خويش اندر هلاک من می بيند بجز خدای عزوجل پناهی نمی بينم. پيش كه برآورم ز دستت فرياد؟ هم پيش تو از دست تو گر خواهم داد سلطان را دل ازين سخن بهم برآمد و آشفته شد و آب در ديده بگردانيد و گفت : هلاک من اولی تر است از خون بی گناهی ريختن . سر و چشمش ببوسيد و در کنار گرفت و نعمت بی اندازه بخشيد و آزاد کرد و گويند هم در آن هفته شفا يافت .
[ پنجشنبه بیست و یکم بهمن 1389 ] [ 12:9 ] [ فیروز ]
[ ]
از كميل بن زياد نقل شده است كه از سرورمان - اميرالمؤمنين - پرسيدم كه اى اميرمؤمنان ! خواهم ، تا نفس را به من بشناسانى ! و او گفت : اى كميل ! خواهى كدام نفس ، ترا بشناسانم ؟ گفتم : اى سرور! مگر جز نفس يگانه ، نفس ديگرى هست ؟ گفت : اى كميل ! نفس ، چهار گونه است : گياهى رشد كننده ، حيوانى حسى ، گوياى قدسى ، كلى الهى . و هر يك از اين ها، پنج نيرو و دو خاصيت دارند.
ادامه مطلب [ سه شنبه نوزدهم بهمن 1389 ] [ 16:47 ] [ فیروز ]
[ ]
نه سفارش امام به مريدان راه خدا : ازين نه گانه: سه سفارش ، در پرورش نفس است و سه در بردبارى و سه در علم : آنها را ياد بگيريد و از سستى در كار آنها بپرهيزيد .
ابلهى بار آورد و جز به هنگام گرسنگى ، مخور! و چون خورى ، از حلال خور! و نام خدا بگوى ! و حديث پيامبر (ص ) كن ! آدمى ، هيچ ظرفى را بدتر از شكم پر نمى كند و چون به خوردن ناگزير شوى ، ثلثى را به خوردن اختصاص ده ! و ثلثى را به نوشيدن و ثلث ديگر را به نفس كشيدن .اماآن سه كه در بردبارى اند. اگر كسى ترا گويد: اگر يكى گويى ، ده بشنوى ، او را بگوى : اگر ده گويى ، يكى نشنوى . و آن كه ترا دشنام گويد، او را بگوى : اگر آن چه گويى ، راست گويى ، از خدا بخواه ! تا مرا ببخشايد. و اگر در آن چه گويى ، صادق نيستى ، از خدا بخواه ! تا بر تو ببخشايد. و چون كسى ترا سخن بد گويد، به دعا پاسخش گوى !
و اما آن سه ، كه در علم اند: آن چه ندانى ، از دانشمندان پرس . و از اين كه به قصد آزمون از آنان چيزى بپرسى ، بپرهيز! از اين كه به راى خود كار كنى ، بپرهيز! و در هر آن چه بر تو پيش آيد، راه احتياط برگزين ! از حكم كردن بين مردم بپرهيز! آن چنان كه از شير گريزى . و گردن خويش را پل مردمان مساز!
[ سه شنبه نوزدهم بهمن 1389 ] [ 16:45 ] [ فیروز ]
[ ]
امام جعفربن محمد الصادق (ع) مي فرمايند :
هدايت مى كند. اگر خواهى كه دانش بياموزى ، نخست ، در خاطر خويش حقيقت بندگى را طلب كن ! و آموخته خويش را به كار دار! و از خدا بخواه ، تا فراستى در تو ايجاد كند.
ادامه مطلب [ سه شنبه نوزدهم بهمن 1389 ] [ 16:42 ] [ فیروز ]
[ ]
براى پاك كردن لكه سياه ، ابتدا سياهى را در آب ترنج ، يا آب غوره مخلوط به خردل خيس مى كنند. و براى زدودن هر نوع رنگ ، لكه را در آب قليا خيس مى كنند و سپس آن را با بخار گوگرد پاك مى كنند.
ادامه مطلب [ دوشنبه هجدهم بهمن 1389 ] [ 17:1 ] [ فیروز ]
[ ]
در كتابى به خطى قديمى ديدم كه : عشق ، رازيست روحانى كه از عالم غيب ، به دل فرود مى آيد و از آن رو، آن را (هوى ) گفته اند. و (عشق ) را از آن رو (حب ) ناميده اند كه به (حبه دل ) كه منبع زندگى ست ، فرود مى آيد. و چون به آن پيوندد، به همه اعضا سرايت كند و در هر جزئى ، صورت محبوب را پايدار مى كند چنان كه گفته اند: چون اعضاى بدن حلاج را از هم گسيختند، خونش به هر جا كه چكيد، الله الله نقش مى زد و خود، در اين باره گفت : هيچ عضو و بندى از بدن من نبود كه ذكرى از شما در آن نباشد.
ادامه مطلب [ دوشنبه هجدهم بهمن 1389 ] [ 9:27 ] [ فیروز ]
[ ]
چون اسكندر مرد، او را در تابوتى از زر نهادند و به اسكندريه اش بردند و گروهى از حكيمان ، بر مرگش (بدين شرح ) ندبه كردند:
٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪ ٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪ حكيمى گفته است : ده چيز خويش را از ده چيز نگاه دار! وقار را از سستى ، شتاب را از تعجيل ، بخشندگى را از اسراف ، ميانه روى را از سختگيرى ، دلاورى را از آشوب خواهى ، خويشتندارى را از بزدلى ، پاكدامنى را از خودپسندى ، فروتنى را از زبونى ، همخويى را از شيفتگى و رازدارى را از فراموشى . [ دوشنبه هجدهم بهمن 1389 ] [ 8:42 ] [ فیروز ]
[ ]
آن كه وجود خويش را گرامى مى دارد. مال خويش را خوار مى سازد. آن كه در سرزمين هموار مى خرامد، از لغزش بر كنار است . آن كه بنده خداست ، آزاد است . آن كه اندك احسانى به تو كند، همواره سپاسگذار باش ! كسى كه انديشه كند، به آرزويش مى رسد. خشم گرفتن ، به خوارى عذر خواهى نمى ارزد. هيچ چيز دانش را همانند سپردن آن به كسانى كه شايسته آنند، نگه نمى دارد. چه بسيار بخشش ها كه خطاست ! و چه عنايت ها كه جنايت است ! اگر شمشير نباشد، ستم فزونى گيرد. (راستى ) اگر آن به تصوير در آيد، به صورت شيرى است و دروغ اگر تصوير شود، همانند روباه است . اگر آن كه نمى داند آرام گيرد، كشمكش به پايان مى آيد. آن كه كارها را مى سنجد، پنهانى ها را نيز مى داند. آن كه شنيدن سخنى را شكيبا نيست ، سخن ها مى شنود. آن كه بر نفس خويش عيب گيرد، آن را بى آلايش سازد. آن كه به نهايت خوشايندها رسيده است ، بايد در انتظار نهايت ناخوشايندها باشد. آن كه در عزت سلطنت دنيا با پادشاه شريك است ، در خوارى دنياى ديگر نيز با او شريك خواهد بود. نيازمندى ، زيرك را از آوردن دليل لال مى سازد. آن چه بودنش انگيزه شادى ست ، نبودنش انگيزه اندوه خواهد بود آغاز حجامت ،بريدن پشت است . روزگار پند دهنده ترين ادب كنندگانست . آن كه بيش از ديگران به سوى فتنه مى شتابد، به هنگام فرار، بى شرم ترينست . مرگ بر آرزو مى خندد. هديه ، بلاى اين جهانى را مى داند و صدقه ، بلاى آن جهانى را. آزاده چون آز ورزد، به بندگى درآيد و بنده چون قناعت پيشه كند آزاد گردد طعمه هاى روزگارانند زبان با جسمى كوچك ، جرمى بزرگ دارد. روزى كه بر ظالم عدل مى رود، سخت تر از روزيست كه بر مظلوم ستم مى رود. همنشينى با سنگين دلان ، همانند تب روح است . سگ پرسه زن ، بهتر از شير خوابيده است . درگيرى تو با ديوانه كامل ، بهتر از دگير شده با ديوانه با تمام است . گاه ، بازار ياقوت به كسات مى گرايد. پيروى كن ! و بدعت مگذار.! آن كه بى نياز از تو، تو را گرامى مى دارد، او را پاس دار! به پشتوانه آن كه به پادزهر دسترسى دارى ، زهر منوش ! از آن مباش ! كه آشكارا شيطان را نفرين مى كنند، و پنهانى بدو مى گرايند. با حكيمان به سبكسرى منشين ! و با سبكسران به بردبارى . كسى دوست توست كه با تو راست گويد، نه آن كه سخن تو را راست شمارد. در شايستگى زياده روى نيست ، به همان سان كه زياده روى ، شايسته نيست
[ یکشنبه هفدهم بهمن 1389 ] [ 13:8 ] [ فیروز ]
[ ]
[ شنبه شانزدهم بهمن 1389 ] [ 16:49 ] [ فیروز ]
[ ]
روزها پنج است : روز گمشده (مفقود)، روز كنونى (مشهود)، روز آينده (مورود)، روز وعده (موعود) و روز پايدار(ممدود)اما، روز گمشده ، ديروز تو بود كه با زياده روى خويش ، آن را از دست داده اى . و روز اكنون تو، آنست كه در آنى . پس ، از طاعات خويش ، توشه آخرت بساز! و روز آينده ، فرداى تست و نمى دانى ، كه از روزهاى عمر تو هست ؟ يا نه ؟ و روز وعده ، واپسين روزهاى زندگى تست ، همواره آن را پيش چشم دار! و روز پايدار آخرت تست و آن ، روزيست كه بر تو نمى گذرد. در باره آن ، كوشش خويش به كار بر! و آن يا بر تو نعمت جاويد است و يا عذاب پايدار. [ شنبه شانزدهم بهمن 1389 ] [ 16:43 ] [ فیروز ]
[ ]
انوشيروان ، بزرگمهر را گفت : چه چيز براى انسان نيكوترست ؟ گفت : خردى كه با آن ندگى كند. گفت : اگر نبود؟ گفت : دوستانى كه او را به كارهاى شايسته وا دارند. گفت : اگر نبود؟ گفت : مالى كه با آن ، محبت مردم را به خود جلب كند. گفت : اگر نبود؟ گفت : لالى يى كه با آن ، خاموشى گزيند. گفت : اگر نبود؟ گفت : مرگى كه زود او را ببرد. [ شنبه شانزدهم بهمن 1389 ] [ 16:39 ] [ فیروز ]
[ ]
گفته اند كه : در كوهى از لبنان ، زاهدى ، دور از مردم ، در غارى مى زيست . روزها روزه
مى داشت و هر شب براى او گرده نانى مى رسيد؛ كه نيمى از آن را به هنگام گشودن روزه مى خورد و نيم ديگر را به هنگام سحر. و اين حال ، روزگارى دراز پاييد، و مرد از كوه به زير نيامد، تا اين كه چنين شد، كه در شبى از شب ها، نان از او برگرفته شد و گرسنگى شدت يافت و خواب از چشم زاهد رفت . پس نماز گزارد و آن شب را در اميد خوردنى ، بيدار ماند، تا گرسنگى بدان دفع كند. اما غذايى نرسيد.
به نزد آنان رفت و خوردنى خواست ، پيرمردى از آنان ، دو گرده نان جوين او را داد. زاهد دو گرده نان را گرفت و به بسوى كوه روانه شد. و در خانه آن پيرمرد، سگى بود لاغر و به بيمارى گرى دردمند. كه به زاهد در آويخت و بر او بانگ كرد و به دامن جامه او آويزان شد.
ديگر به زاهد در آويخت و عوعو كرد و زوزه كشيد. زاهد نان ديگر را جلوى او انداخت . سگ نان را خورد و براى سومين بار به زاهد در آويخت و زوزه خود را بلندتر كرد و دامن جامه او را به دندان گرفت و پاره كرد.
نداده است ، و تو هر دو را از من گرفته اى . اين زوزه و عوعو و جامه دريدنت چيست ؟
شدم . گوسفندانش را نگهبانى مى كنم ، خانه اش را پاس مى دارم . و به لقمه نانى يا پاره استخوانى كه به من مى دهد؛ بسنده مى كنم ، و چه بسيار كه مرا از ياد مى برند و روزها گرسنه مى مانم . گاه ، او، براى خود نيز چيزى نمى يابد. با اين همه ، خانه اش را رها نمى كنم . از آن گاه كه خود را شناخته ام ، به در خانه بى گانه اى نرفته ام . و شيوه من ، همواره اين بوده است ، كه اگر غذايى يافته ام ، شكر كرده ام و اگر نه ، شكيبا بوده ام . اما تو، همين كه يك شب گرده نانى از تو قطع شد، بردبار نبودى و چنان شد كه از در خانه روزى دهنده بندگان به خانه مردى مسيحى آمدى . از پروردگار خويش ، روى برتافتى و با دشمن رياكارش در ساختى . حالا، بگو! كدام يك از ما بى حياست ؟ من ؟ يا تو؟
[ جمعه پانزدهم بهمن 1389 ] [ 17:36 ] [ فیروز ]
[ ]
يكى از پادشاهان بنى اسرائيل ، خانه اى ساخت و در وسعت و تزيين آن ، سعى بسيار كرد. پس دستور داد، تا از عيب آن جويا شوند و هيچكس بر آن عيبى نگرفت جز سه زاهد كه گفتند: در آن ، دو عيب هست . يكى اين كه ويران مى شود و ديگرى آن كه صاحبش مى ميرد. پادشاه گفت : خانه اى هست كه از اين دو عيب در امان باشد؟ و آنان گفتند: ارى . خانه آخرت ! پس ، پادشاه سلطنت را رها كرد و با آنان به عبادت پرداخت . پس از چندى ، آنان را وداع گفت . گفتند از ما چه ديدى كه ترا ناخوش آمد؟ گفت : هيچ ! جز اين كه مرا مى شناسيد و اكرام مى كنيد. پس ، با كسى مى نشينم كه مرا نشناسد. [ جمعه پانزدهم بهمن 1389 ] [ 17:29 ] [ فیروز ]
[ ]
چون جالينوس در گذشت ، در جيب او نامه اى يافتند كه در آن نوشته اى
بود: نادان ترين نادانان ، آن است كه شكمش را به آن چه كه يابد، پر كند. آن چه مى خورى ، به جسمت مى پيوندد و آن چه به صدقه مى دهى به روحت . و آن چه از پس مى گذارى ، از آن ديگريست . نيكوكار زنده است هر چند كه به جهان ديگر برود و بدكار مرده ايست ، هر چند كه به دنيا بماند قناعت حجاب بينوايى است . و شكيبايى كارها را سامان مى دهد# انديشه درست ، كارهاى كوچك را بزرگ مى كند و براى فرزندان آدم چيزى را بهتر از توكل بر خدا نديدم .
**************************************************** روزگارش به او نوشت : اعتقاد تو اينست كه رحم آوردن بر هر ذير وحى واجب است و تو خود، ذيروح هستى و به رها كردن غذاى كم و جامه خشن بر خويش ترحم نمى ورزى . و سقراط در پاسخ وى نوشت : مرا به پوشيدن جامه خشن سرزنش كرده اى و گاه ، انسان به زشت علاقه مى ورزد و زيبا را رها مى سازد و نيز به كمى غذا نكوهيده اى . اما، من ، چندان مى خورم ، كه زنده بمانم و تو زندگى مى كنى ، تا بخورى . گوئيت چيست ؟ و اگر در خوردن بر خود سخت مى گيرى ، چرا در گفتن امساك مى كنى ؟ و سقراط به پاسخ نوشت : آن چه را كه ناگزير از ترك آنى ، پرداختن به آن ، بيهوده است . و پروردگار، ترا دو گوش و يك زبان آفريده است ، تا دو برابر آن چه مى گويى ، بشنوى . و نه آن كه بيش از آن چه مى شنوى ، بگويى . [ جمعه پانزدهم بهمن 1389 ] [ 17:26 ] [ فیروز ]
[ ]
كفتارى آهويى را بر خرى سوار ديد. و گفت : مرا نيز بر خر خود بنشان ! چون نشست گفت : خر تو، چه زرنگ و شادست ! چون اندكى رفتند، گفت : خر ما چه زرنگ و شاد است ! آهو گفت : فرود آى ! پيش از آن كه گويى : خرم چه زرنگ و شاد است ! و من آزمندتر از تو نديدم . *******************************************************
[ جمعه پانزدهم بهمن 1389 ] [ 17:23 ] [ فیروز ]
[ ]
نفس ، چهار گونه است : گياهى رشد كننده ، حيوانى حسى ، گوياى قدسى ، كلى الهى . و هر يك از اين ها، پنج نيرو و دو خاصيت دارند. و اما گياهى رشد كننده (ناميه نباتى ): پنج نيرو دارد: ماسكه (خوددارى كننده )، جاذبه (كشنده )، هاضمه (هضم كننده )، دافعه (دور كننده )، مربيه (پرونده ) و دو خاصيت : فزونى و كمى . و انگيزش آن ها از كبد است . و حسى حيوانى (حسيه حيوانيه ) و آن ، پنج نيرو دارد: شنوايى ، بينايى ، بويايى ، چشايى و بساوايى و دو خاصيت : خرسندى و خشم . و انگيزش آن ها از دل است . و گوياى قدسى (ناطقه قدسيه ) كه پنج نيرو دارد: انديشه و ياد و دانش و بردبارى و زيركى (نباهة ) و دو خاصيت آن : پاكدامنى و حكمت است . مركز فعاليتى ندارد، و اين نفس ، شبيه ترين اشياء، به (نفوس ملكيه ) است . كلى الهى (كليه الهيه ) و آن ، پنج نيرو دارد: بقا، فنا، خوشى در شفا، عزت در لذت و فقر در بى نيازى و صبر در گرفتارى و دو خاصيت آن ، خرسندى و تسليم است . و اين ، مرتبه ايست كه از خدا آغاز مى شود و پايان آن نيز به خدا مى رسد. و پروردگار گفته است : (نفخت فيه من روحى ) و فرموده است : (يا ايها النفس المطمئنة ارجعى الى ربك راضية مرضية ) و عقل ، حد وسط نيروهاى مزبور است . [ جمعه پانزدهم بهمن 1389 ] [ 17:21 ] [ فیروز ]
[ ]
عارفی شبلی را در خواب دید از او پرسید با شما در آن دنیا چه کردند ؟ گفت :آنقدر با من ستیزه کردند که نومید شدم چون نومیدی مرا دیدند مورد لطف و رحمت خویش قرار داد ند !
[ پنجشنبه چهاردهم بهمن 1389 ] [ 18:10 ] [ فیروز ]
[ ]
|
درباره وبلاگ  |
